پربازدیدترین رسانه صنعت بیمه


با نگاهی به سرنوشت انجمن حرفه ای صنعت بیمه و پیشنهاد تشکیل انجمن حرفه ای بیمه گران اتکائی؛

آیا ضعف صنعت بیمه در نهادسازی، انجمن حرفه ای بیمه گران اتکائی را به زمین می زند؟

انجمن صنفی بیمه های اتکائی در قدم اول باید قائم به فرد یا افراد خاصی نباشد ،بلکه هدف باید بر بکارگیری کارشناسان با تجربه و کم تجربه جوان و تحصیلکرده و علاقمند به پژوهش در راس تصمیم گیری باشد تا عرصه برای رشد بدنه کارشناسی بیمه گران اتکائی فراهم شود./ متاسفانه در بازارهای مالی ایران رشد انجمن های صنفی به دلیل شائبه رقابت با نهاد ناظر عمدتا با رشد روبرو نمی شوند این در حالی است ، رشد نهادهای صنفی مکمل فعالیت های نهاد ناظر خواهد بود.

به گزارش ریسک نیوز،روز گذشته ، مدیر عامل بیمه اتکائی امین از تصمیمی مبنی بر تشکیل انجمن حرفه ای بیمه گران اتکائی خبر داد.

وی که در جمع برخی مدیران اتکائی سخن می گفت بر ضرورت تشکیل این نهاد صنفی تاکید کرد و عنوان داشت که هدف ما ایجاد نهادی صنفی است تا کارشناسان و مدیران بیمه های اتکائی بتوانند گرد هم آیند و به بررسی چالش ها و مسکلات بیمه های اتکائی بپردازند تا در محیطی کارشناسی ضمن تضارب آراء ، راهکارهای بهینه ای جهت حل مشکلات بیمه های اتکائی اتخاذ شود.

سید مصطفی کیائی تاکید کرد:بیمه های اتکائی نه تنها با هم رقیب نیستند که شرایط عملکردی انها به گونه ای است که در سایه رفاقت و تعامل به نتیجه می رسند در این راستا جای خالی یک انجمن صنفی احساس می شد.

مدیر عامل بیمه اتکائی امین اذعان داشت :این نهاد صنفی محلی برای گردهمائی کارشناسان اتکائی است نه صرفا مدیران، چرا که هدف ما ارتقاء دانش فنی کارشناسان و جوانان این حوزه است که تا کنون کمتر بدان ها توجه شده است.


البته این تصمیم بیمه های اتکائی با عکس العمل مدیر عامل انجمن حرفه ای صنعت بیمه نیز مواجه شد به طوریکه مسعود حجاریان در یکی از شبکه های اجتماعی اذعان داشت که انجمن حرفه ای صنعت بیمه دارای کارگروه اتکایی است . پیشنهاد می کنم اگر دوستان مایلند انجمن جدیدی تاسیس کنند عنوان و اهدافی انتخاب کنند که مکمل pii باشد. مثلا انجمن کارشناسان بیمه اتکایی به هرصورت ما از تاسیس نهادهای جدید حمایت می کنیم .

نگرانی کجاست؟
اگر چه تصمیم بیمه گران اتکائی برای ایجاد یک نهاد صنفی بدون شک می تواند گامی راهگشا باشد ؛ اما نگرانی در اینجاست که آیا این انجمن صنفی نیز ممکن است در اینده به سرگذشت سایر نهادهای صنفی چون انجمن حرفه ای صنعت بیمه دچار شود؟

انجمن حرفه ای صنعت بیمه با مدیر عاملی مسعود حجاریان در حالی در دیماه سال 91 با حضور پررنگ قدمای صنعت بیمه پا به عرصه بیمه گذاشت که امروز با گذشت بیش از هشت سال و پس از استعفاء حجاریان از مدیرعاملی بیمه ملت ، خاموش شده است.

این انجمن صنفی طی دوره ای نقش نسبتا موثری در برگزاری دوره های آموزشی و کلاسهای فنی در حوزه بیمه گری داشت اما با رفتن حجاریان از بیمه ملت به خاموشی گرائید.

اگرچه در همان زمان نیز انتقادات فراوانی به این انجمن وارد بود چرا که برخی معتقد بودند اگرچه در این نهاد صنفی تلاش می شود تا نیروهای جوان به عضویت درآیند و دوره های آموزشی برگزار شود اما حضور پررنگ بازیگران قدیمی صنعت در این نهاد صنفی بکارگیری جوانان و کارشناسان را در سایه گرفته ضمن اینکه به زعم بسیاری پیگیری اهداف سیاسی و ... بر حل چالش های درون صنفی و بیمه گری چربیده است.

ضمن اینکه اتکاء این نهاد صنفی بر شخص سبب شد تا در نهایت با خروج این فرد از صنعت بیمه کم کم این انجمن به خاموشی رونهد.

انجمن صنفی بیمه های اتکائی چگونه به سرنوشت انجمن حرفه ای صنعت بیمه دچار نشود؟
به نظر می رسد، انجمن صنفی بیمه های اتکائی در قدم اول باید قائم به فرد یا افراد خاصی نباشد ،بلکه هدف باید بر بکارگیری کارشناسان با تجربه و کم تجربه جوان و تحصیلکرده و علاقمند به پژوهش در راس تصمیم گیری باشد تا عرصه برای رشد بدنه کارشناسی بیمه گران اتکائی فراهم شود.

مساله مهم تر اینکه ایجاد این انجمن باید در راستای استیفای حقوق صنفی و حل چالش های بازار اتکائی باشد نه اهداف سیاسی  همچون دخالت در تعیین مدیران عامل و یا ایجاد حیات خلوت برای اثرگذاری در عرصه کلان صنعت بیمه .

مسلما ذات شکل گیری انجمنهای صنفی پیگیری امور صنفی و همفکری برای حل چالش ها و ارایه پیشنهادات کارشناسی به سندیکای بیمه گران و بیمه مرکزی و انعکاس در رسانه ها ، همچنین تلاش برای ارتقاء علمی و فنی از طریق برگزاری دوره های آموزشی است که نباید این مهم زیر سایه اهداف دیگر قرار گیرد در غیر این صورت سرگذشتی مانند سایر انجمن های صنفی موجود در صنعت بیمه را تجربه خواهد کرد و دچار انفعال می شود.

رویکرد مبهم نهاد نظارت بیمه ای در قبال رشد نهاد های صنفی
متاسفانه در بازارهای مالی ایران رشد انجمن های صنفی به دلیل شائبه رقابت با نهاد ناظر عمدتا با رشد روبرو نمی شوند این در حالی است ، رشد نهادهای صنفی مکمل فعالیت های نهاد ناظر خواهد بود.

به نظر می رسد این نهادها باید هر چه بیشتر خود را تقویت کنند و اتحاد و انسجام  لازم را داشته باشند هرچند بخشی از اهمیت و جایگاه این انجمنها به نحوه برخورد نهاد نظارتی بر می گردد و با تغییر رویکرد نهاد ناظر به انها حاصل می شود که اگر بتدریج بخشی از وظایف خود را به انها واگذار کند هم بار سنگین عملیات نظارتی بیمه مرکزی سبک می­شود و هم با مشارکت نهادهای صنفی در امر نظارت، کمیت و کیفیت امور نظارتی، گرچه در بلندمدت افزایش می­یابد.

در صورتیکه رویکرد نهاد ناظر در قبال انجمن های صنفی تغییر کند و در نتیجه این تغییر رویکرد این نهاد ها رشد کنند حتی می توانند نقش موثرتر و جایگاه بهتری در فرایند تدوین مقررات داشته باشند.