در شرایطی که اکثر شبکه فروش بصورت غیر حضوری بیمه نامه می فروشند به چه نحوی می توان شخص مجاز و غیر مجاز را تشخیص داد؟
به گزارش ریسک نیوز، در بخشنامه مذکور اعلام شده است که براساس گزارشات واصله، افرادی بدون داشتن هرگونه مجوز های قانونی از طریق چاپ کارت ویزیت و انجام تبلیغات گسترده در سطح استان خوزستان، با جعل عنوان کارگزار رسمی بیمه و سوء استفاده از آرم و عنوان بیمه مرکزی ایران و برخی از شرکتهای بیمه، اقدام به فعالیت غیرمجاز بیمه ای می کنند.
و از مدیران شبکه فروش شرکت های بیمه خواسته شده است تا از هرگونه همکاری شعب و نمایندگان تابعه با این شخاص و سایر افراد غیرمجاز جلوگیری شود.
همچنین اعلام شده است که در صورت مشاهده هرگونه همکاری شعب و نمایندگان تابعه، با افراد فاقد مجوز در زمینه عرضه خدمات بیمه ای، وفق مقررات با آنان رفتار خواهد شد.
در این خصوص موارد زیر قابل ذکر است:
*طبق ماده ۶۶ عرضه بیمه جز به وسیله اشخاص زیر ممنوع است:
۱ – مؤسسات بیمه.
۲ – نمایندگان بیمه.
۳ – دلالان رسمی بیمه.
*طبق ماده ۶۰ قانون بیمه شخص ثالث فروش هر نوع بیمهنامه یا مبادرت به عملیات بیمهگری یا نمایندگی بیمه بدون مجوز قانونی، در حکم کلاهبرداری است و مرتکب علاوه بر مجازات کلاهبرداری، ضامن جبران خسارت وارده حسب مورد به زیاندیده یا صندوق به نرخ روز جبران میباشد.
حال اینکه بیمه مرکزی به شرکت های بیمه نامه ارسال می کند که با افراد غیر مجاز همکاری نکنند ازین جهت قابل بررسی است که اگر اشخاص غیرمجازی وجود دارند خوب بهتر است از طریق مراجع قضایی پیگیری برخورد با آنان صورت پذیرد .مگر نه اینکه اسامی کارگزاران رسمی بیمه در سایت بیمه مرکزی قابل مشاهده است و کارگزار دارای پروانه فعالیت از بیمه مرکزی می باشد و نام کارگزاران به شرکت های بیمه اعلام می شود.
در شرایطی که اکثر شبکه فروش بصورت غیر حضوری بیمه نامه می فروشند به چه نحوی می توان شخص مجاز و غیر مجاز را تشخیص داد!
نکته مهم این است که مدیران شبکه فروش طبق آیین نامه ۹۰ نیازی به تأیید صلاحیت از بیمه مرکزی ندارند و با چه شخصی می بایست برخورد شود جای سوال دارد؟
دیدگاه شما چیست؟