برای اولین بار از سال 2019، مجمع جهانی بیمه به شکل حضوری در سنگاپور با محوریت هوش مصنوعی برگزار می شود. این در حالی است که صنعت بیمه ایران سالهاست از حضور در این رویدادها محروم بوده است، به نظر می رسد تحریم ها صنعت بیمه ایران را در خود فرو برده تا جائی که حتی دورنمائی هم برای روزی که تحریم ها برداشته شود برای خود متصور نیست و حتی در رویدادهایی که حضورش حتی با وجود تحریم بلامانع است، فعالیتی ندارد.
به گزارش ریسک نیوز برای اولین بار از سال 2019، مجمع جهانی بیمه به شکل حضوری در سنگاپور برگزار می شود!
برنامه ای فوق العاده که بر «ارزش شتاب دهنده بیمه» تاکید می کند.
موضوعات کلیدی عبارتند از ظهور اقتصادهای آسیایی، نوآوری های بازار سرمایه برای شرکت های بیمه، تاثیر هوش مصنوعی، و نحوه مدیریت آینده نامطمئن.
گفتنی است از رهبران و مبتکران صنعت زیر در مراسم جشن جوایز در عصر 6 نوامبر تجلیل خواهد شد:
دکتر چانگ جائه شین از Kyobo Life، عضو تالار مشاهیر بیمه 2023
آدریان گور از گروه دیسکاوری، دریافت کننده جایزه Vanguard
جای خالی کنفرانس بینالمللی در صنعت بیمه ایران
صنعت بیمه ماهیت بینالمللی و جهانی دارد این در حالی است که صنعت بیمه ایران در اثر تحریم ها از روابط بینالمللی بیمه و اتکایی محروم است، البته دعوت از شرکتهای بیمه و حضور در کنفرانس بعید است که موضوع تحریم باشد.
اما نکته مغفول آن است که صنعت بیمه ایران تقریباً تمایلی به همکاری بینالمللی ندارد ، محتوای انگلیسی تولید نمی کند و این ادعا با مقایسه وبسایت انگلیسی و فارسی شرکتهای بیمه مشخص میشود. حجم مطالب و بروزرسانی آن به زبان انگلیسی خیلی کم است تا جائیکه برخی شرکتهای بیمه اصلاً سایت انگلیسی ندارند.
این امر نشان می دهد، تحریم ها صنعت بیمه ایران را در خود فرو برده تا جائی که حتی دورنمائی هم برای روزی که تحریم ها برداشته شود برای خود متصور نیست و حتی در رویدادهایی که حضورش حتی با وجود تحریم بلامانع است، فعالیتی ندارد.
این در خود فرورفتگی برای صنعتی که ماهیتش تعامل و ارتباط فرامرزی برای توزیع ریسک است نگران کننده است.
البته ذکر این نکته هم ضروری است که بنابر استناداتی خیلی از خارجی ها به سایتهای شرکتهای بیمه ایرانی و بیمه مرکزی دسترسی ندارد.
اما رهکارهای زیادی برای برقراری ارتباط وجود دارد که صنعت بیمه ایران همواره از تلاش برای پیاده سازی ان غافل بوده است، مثلا می توان صندوق های حوادث یا ناظران بیمه کشورهای همسایه را دعوت کرد و از تجارب آنها استفاده کرد.
و یا می توان ارزیابان خسارت، بروکرها یا دانشگاه های بیمه یا انجمن های علمی بیمه را دعوت کرد و به انها تریبون داد.
دیدگاه شما چیست؟