جعبه‌های شنی جادویی/ سارا حقیقی‌وند

یکی از مهم‌ترین مسائلی که رشد فزاینده و پرسرعت تکنولوژی­های مالی را ایجاد کرده است، عدم انطباق محصول/خدمت/کانال‌های توزیع جدید یا نوظهور با الزامات مقرراتی رایج صنایع مالی است. به عنوان یک راه‌حل، نهادهای ناظر مالی در دنیا شیوه‌هایی را اتخاذ کرده­اند که پر اهمیت‌ترین آنها استفاده از رژیم «سندباکس‌های مقرراتی» است. سندباکس در ترجمۀ فارسی به جعبۀ شنی یا محیط آزمون نیز شهرت دارد.

سندباکس به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تکنولوژی­های جدید و محصول/خدمت یا مکانیزم توزیع نوآورانة خود را در ابتدا برای تعداد محدودی از بیمه‌گذاران، در محیطی کنترل‌شده و برای مدت مشخصی آزمایش کنند. در خلال این مدت فعالیت، نهاد ناظر، مقرراتی را که باید برای تسهیل فعالیت اینشورتک/فین‌تک مد نظر اصلاح شود، شناسایی می‌کند. در حقیقت سندباکس تعامل دوسویه میان نهاد ناظر و اینشورتک/فین‌تک‌ها را تسهیل می‌کند و موجب حفاظت از بیمه‌گذار و سایر ذی‌نفعان می‌شود. در برخی از کشورها برای شفافیت بیشتر، یک مجوز سندباکس برای شرکتی که مرحلة آزمایش را می‌گذراند، صادر می­شود.

هدف سندباکس‌های مقرراتی بیمه(1) کاهش دشواری‌های مقرراتی در مسیر معرفی مدل‌های کسب و کار جدید و محصول/خدمت بیمه‌ای با سرعت مشابه با پیشرفت تکنولوژی در صنعت بیمه است. در برخی کشورها مقررات مربوطه اجازة اعمال لحاظ کردن برخی استثنائات(2) در قوانین و مقررات مربوطه را می‌دهد به شرط آنکه انطباق با قانون، مانع توسعة محصول یا خدمت جدید نوآورانه و با بهره­وری بیشتر باشد.

به عنوان مثال در ورمونت، این استثنائات برای مدت یک سال (قابل تمدید برای یک سال دیگر) برای شرکت‌های بیمه دارای مجوز و در مورد محصولاتی اعمال می‌شود که در وهلة اول برای مشتریانی کمتر از 10 هزار نفر ارائه شود. طی این دوره شرکت‌های مشمول این امتیاز موضوع نظارت بیشتر از گذشته خواهند بود.

در هنگ‌کنگ سندباکس اینشورتک‌ها از سال 2017 و به منظور اجرای آزمایشی تقاضاهای اینشورتکی شرکت‌های بیمه دارای مجوز تأسیس شد. شرکت‌های بیمة دارای مجوز که مایل هستند تکنولوژی‌های نوآورانه را در کسب و کار خود پیاده‌سازی کنند؛ اما در مورد انطباق فعالیت خود با مقررات نهاد ناظر اطمینان کامل ندارند، می‌توانند از این مکانیزم استفاده کنند و از برخی انعطاف‌ها در مقررات بهره‌مند شوند. از سوی دیگر نهاد ناظر اطلاعات کافی در مورد این ابتکارات تکنولوژیک کسب کرده و اطمینان حاصل می­کند استفاده از این ابتکارات در مقیاس وسیع امکان‌پذیر است. هنگ‌کنگ که سعی دارد در مقام هاب اینشورتک در آسیا قرار گیرد، اقدامات متعدد دیگری نیز در حمایت از اینشورتک‌ها انجام داده است.

استفاده از سندباکس برای صنعت بیمه دارای فوائد متعددی است. از یک سو بیمه‌گرانی که در مرحلة آزمایش ابتکارات تکنولوژیک جدید هستند، می‌توانند به داده‌های واقعی و اطلاعات در مورد تجربة مشتریان در یک محیط کنترل‌شده و پیش از ورود کامل به بازار دست پیدا کنند. از سوی دیگر، سندباکس، داده‌هایی را برای بازنگری مقررات نظارتی و لحاظ کردن الزامات نوآورانه در مقررات فراهم می‌آورد.

الزاماتی که معمولاً در نظر گرفته می‌شود:

  • تعریف دقیق محدوده و شرایط کار: زمان‌بندی معرفی محصول به بازار، اندازه و نوع محصول/خدمت بیمه‌ای، مشتریان هدف، تکنولوژی مورد استفاده، نتایج مورد انتظار و تعیین شاخص کلیدی موفقیت
  • کنترل‌های مدیریت ریسک: تعریف میزان کافی فرایندهای کنترلی برای دستیابی به اهداف وفق الزامات مورد نیاز نهاد ناظر
  • حمایت از بیمه‌گذاران: اقدامات محافظتی کافی برای حمایت از حقوق بیمه‌گذاران، ممکن است لازم باشد بیمه‌گذار در جریان قرار گیرد که از فرایندی که تحت اجرای آزمایش است استفاده می‌کند. در برخی موارد دیگر این اختیار باید در نظر گرفته شود که امکان لغو/فسخ برای بیمه‌گذاری که تحت این مکانیزم از خدمات استفاده کرده است، وجود داشته باشد.
  • منابع موجود و آمادگی تکنولوژیک: شرکت، آمادة فعالیت در سندباکس باید منابع و تکنولوژی مورد نیاز خود را پیش از ورود به سندباکس در اختیار داشته باشد.
  • استراتژی خروج: استراتژی بیمه‌گر برای خروج از اجرای آزمایشی در زمان عدم موفقیت باید مشخص باشد. سندباکس راهی برای دور زدن الزامات مقرراتی نیست.

مکانیزم Fast Track یا مسیر سریع، نیز مکانیزمی است که توسط برخی از نهادهای ناظر برای توسعۀ اینشورتک‌ها در صنعت بیمه استفاده می‌شود. این مکانیزم به مثابه یک «صف اختصاصی(3)» ـ به معنای رویه‌های تسریع و ساده‌سازی برای دریافت مجوز فعالیت ـ عمل می­کند.

به عنوان مثال در هنگ‌کنگ این مکانیزم برای شرکت‌های بیمة جدیدی که صرفاً از کانال‌های توزیع دیجیتال استفاده می‌کنند در نظر گرفته شده است. این شرکت‌های بیمه مجاز به قبول بیمه از سایر کانال‌ها به غیر از کانال‌های دیجیتال اختصاصی خود نیستند.

همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، در برخی از کشورها سندباکس‌ها تنها مختص به صنعت بیمه نیستند؛ بلکه با توجه به اهمیت فزایندة صنایع مالی، به کل این صنعت خدمت خود را ارائه می‌دهند. این خدمات منجر به افزایش بهره­وری و بهبود رقابت‌پذیری در بازار مالی می‌شوند. در برخی از کشورها مکانیزم سندباکس به صورت موازی «شبکه‌های نوآوری» عمل می‌کند. شبکه‌های نوآوری که در دل نهادهای ناظر فعالیت می‌کنند به مجموعه‌هایی اختصاص دارند که یا به عنوان شرکت بیمه/شرکت ارائه‌دهندة خدمات مالی ذیل قوانین موضوعة آن کشور ثبت نشده‌اند یا هنوز آمادة ورود به سندباکس نیستند.

علاوه بر موارد فوق، یعنی ایجاد سندباکس‌ها، مکانیزم‌های مسیر سریع و ایجاد شبکه‌های نوآوری در دل نهادهای مقرراتی، تنها نمونه‌ای از اقدامات نهادهای مقررات‌گذار دنیاست. پیشرفت‌های تکنولوژی در صنایع مالی در حال متحول کردن بنیادین ماهیت این صنایع است. به هر طریق اتخاذ هرگونه روشی برای برقراری گفت‌وگو و تعامل سازنده بین فینتک‌ها و نهاد ناظر اتفاقی ارزنده است. بسیاری از سندباکس‌ها در بین سال‌های 2020-2017 در کشورهای مختلف ایجاد شده‌اند و تعریف رژیمی مشابه در صنعت بیمه ایران ضرورتی انکارناپذیر است.

 سارا حقیقی‌وند : مدیر پروژه‌های بین‌الملل شرکت بیمه سامان ، دانش اموخته دکتری مدیریت کسب و کار از دانشگاه بوردوی فرانسه

منبع:بیمه داری نوین

پی‌نوشت‌ها

. Insurance Regulatory Sandbox

2. waive

3. dedicated queue

 

لینک کوتاه
اخبار مرتبط
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.