رسانهای که به اعتبار حرفهای خود پایبند است، همواره هزینه استقلال را میپردازد. پرسش درباره توانگری مالی، کیفیت مدیریت ریسک، نسبت خسارت، وضعیت ذخایر، پایداری پرتفوی درمان، نحوه سرمایهگذاری منابع بیمهگذاران یا پیامدهای تصمیمهای مدیریتی، گاه برای برخی خوشایند نیست لکن همان سوالات هستند که به سلامت صنعت کمک خواهندکرد. سکوت رسانهای در برابر مسائل مهم، آرامش ظاهری ایجاد میکند که ممکن است در آینده هزینههای سنگینی برای بیمه گران، بیمهگذاران و حتی اقتصاد کشور به همراه داشته باشد.
به گزارش ریسک نیوز ، وحید نوبهار ، پژوهشگر بیمه، در یادداشتی نگاهی دیگر به رسانه و روز خبرنگار داشته است :
در یکسالی که گذشت، اقتصاد کشور دوره پرتنش و پیچیده ای مشتمل بر افزایش فشارهای تورمی جنگ و عدم قطعیت، رشد هزینههای درمان، دشواریهای ناشی از نوسانات اقتصادی، تغییرات مدیریتی در مجموعههای شرکتی و نهادناظر بیمه، افزایش مطالبات جامعه از صنعت و ضرورت پاسخگویی بیشتر بیمه گران را تجربه کرد که پرداختن دقیق به آنها نیازمند رسانههای حرفه ای، مستقل و برخوردار از شناخت عمیق نسبت به سازوکارهای بیمهای بود.
با شرایطی که ذکر شد، تفاوت بین رسانهای که به بازتاب خبرهای رسمی میپردازد و رسانهای که واقعیتهای صنعت را تحلیل میکند، بیش از همیشه آشکار شد. رسانه حرفهای بیمه، وظیفه خود را در انتشار آمارهای مثبت سازمانی یا انعکاس دیدگاه مدیران خلاصه نکرده و مأموریت آن، ایجاد امکان گفتوگوی صریح بین بازیگران صنعت، کارشناسان، سیاستگذاران و جامعه است. رسانه های مذکور زمانی که از موفقیت بیمه گر سخن میگویند، باید منطق اقتصادی آن موفقیت را بررسی و هنگامی که از ضعف یا چالش پرده برمیدارند، باید بر پایه داده، سند و کاوش سخن بگویند. از آسیبهای جدی فضای رسانهای صنعت بیمه، گسترش مرزهای مبهم بین اطلاعرسانی حرفهای و تبلیغات شرکتی است. برخی جریانهای خبری به بازتاب روایتهای آماده شرکت ها بسنده میکنند که گاه تصویری کامل از واقعیت ارائه نکرده و بخشهای دشوار و پرهزینه بیمه گری را نادیده میگیرند. بالتبع پیامد اسلوب مذکور، تضعیف گفتوگوی تخصصی و کاهش ظرفیت اصلاحپذیری صنعت بیمه خواهد بود.
از آن سو رسانهای که به اعتبار حرفهای خود پایبند است، همواره هزینه استقلال را میپردازد. پرسش درباره توانگری مالی، کیفیت مدیریت ریسک، نسبت خسارت، وضعیت ذخایر، پایداری پرتفوی درمان، نحوه سرمایهگذاری منابع بیمهگذاران یا پیامدهای تصمیمهای مدیریتی، گاه برای برخی خوشایند نیست لکن همان سوالات هستند که به سلامت صنعت کمک خواهندکرد. سکوت رسانهای در برابر مسائل مهم، آرامش ظاهری ایجاد میکند که ممکن است در آینده هزینههای سنگینی برای بیمه گران، بیمهگذاران و حتی اقتصاد کشور به همراه داشته باشد.
پاسداشت و قدردانی از رسانههای حرفه ای و واقعی صنعت بیمه، احترام به ضرورت حکمرانی اقتصادی است. صنعتی که با منابع مالی مردم سروکار دارد و تعهدات آن گاه سالها پس از صدور بیمهنامه آشکار میشود، به رسانههایی نیاز دارد که بتوانند حافظه تاریخی بازار را حفظ کرده، عملکرد مدیران را در معرض ارزیابی قرار داده و اجازه ندهند تجارب و خطاهای گذشته در هیاهوی اخبار روزانه فراموش شود.
همچنین صنعت بیمه کشور برای عبور از چالشهای تورم، افزایش هزینههای درمان، ضرورت توسعه بیمههای زندگی، تحول دیجیتال، ریسکهای نوین و نیاز به افزایش ضریب نفوذ بیمه، به سرمایه دانشی گستردهای نیاز دارد. بدون اغراق باید اذعان کرد که قسمت مهمی از این سرمایه در رسانههای تخصصی شکل میگیرد که گزارشهای تحلیلی، گفتوگوهای کارشناسی و نقدهای سازنده میتوانند کیفیت تصمیمگیری را ارتقا دهند.
اینک که صنعت بیمه کشور در مسیر تغییرات مهم اقتصادی و فناورانه قرار گرفته توجه به رسانههای اصیل و حرفهای ضرورت انکارناپذیر دارد. تقدیر از رسانههای مذکور، احترام به کسانی است که با وجود دشواریهای فعالیت رسانهای، مسیر تحلیل، پرسشگری و روشنگری را حفظ کردهاند. رسانههای واقعی صنعت بیمه، بخشی از توانگری اجتماعی آن بوده و حفظ و تقویت آنها به معنای تقویت شفافیت، پاسخگویی و اعتماد همگانی است.
نظر شما چیست؟