مشاور مدیرعامل فنحاب نبود آمار مناسب درباره فضای ریسک را یکی از فاصلههای صنعت بیمه ایران با نمونههای جهانی دانست و گفت: کمبود دادههای قابل اتکا، امکان ریسکسنجی دقیق را محدود میکند.
وی نبود آمار مناسب درباره فضای ریسک را یکی از فاصلههای صنعت بیمه ایران با نمونههای جهانی دانست و گفت: کمبود دادههای قابل اتکا، امکان ریسکسنجی دقیق را محدود میکند.
امیرشکاری همچنین بر لزوم تعریف و نگهداری کدهای یکتا در یک مرجع مشخص تأکید کرد و گفت: نگهداری دادههای مرجع در چند محل میتواند به اختلاف میان اطلاعات منجر شود و لازم است مرجعیت این دادهها روشن باشد.
امیرشکاری همچنین تجربههای پیشین صنعت بیمه را یادآور شد و گفت: برای پیشبرد این مسیر باید برنامهای بلندمدت تدوین و بهطور پیوسته دنبال شود، نه اینکه اقدامات به بخشنامه محدود بماند.
به گزارش ریسک نیوز ،در نخستین روز دوازدهمین نمایشگاه صنعت مالی، در پنل تخصصی سخنکده متن با موضوع زیرساختهای ابری و سختافزار بیمه، نیما امیرشکاری مشاور مدیرعامل فنحاب، نقش نهاد ناظر در یکپارچهسازی دادههای صنعت بیمه را مهم دانست و گفت: این فرایند باید با تعریف استانداردهای مشترک، برنامهریزی بلندمدت و همکاری شرکتهای بیمه دنبال شود و به صدور بخشنامه محدود نماند.
وی با اشاره به نقش نهادهای ناظر در ایجاد بسترهای مشترک برای تبادل داده، از شاپرک بهعنوان نمونهای در نظام پرداخت نام برد و گفت: در حوزه بیمه نیز طرحهایی با عنوان بیمه باز در حال پیگیری است.
مشاور مدیرعامل فنحاب با بیان اینکه صنعت بیمه ایران میتواند از نمونههای جهانی الگوبرداری کند، افزود: بررسی تجربههای خارجی در این صنعت، در مقایسه با برخی حوزههای بانکی، با موانع کمتری روبهرو است.
وی نبود آمار مناسب درباره فضای ریسک را یکی از فاصلههای صنعت بیمه ایران با نمونههای جهانی دانست و گفت: کمبود دادههای قابل اتکا، امکان ریسکسنجی دقیق را محدود میکند.
به گفته امیرشکاری، هوش مصنوعی میتواند در پاکسازی دادهها و آمادهسازی آنها برای تحلیل نقش داشته باشد، اما استفاده از این فناوری به یکپارچگی دادهها و مدلهای بیمهای وابسته است. او هدف از این یکپارچگی را فراهمشدن آمارهای همساز و قابل استفاده برای تصمیمگیری عنوان کرد.
وی تأکید کرد: یکپارچهسازی، پیش از هر چیز، از شناخت و ساماندهی دادهها آغاز میشود. باید مشخص باشد هر قلم داده چگونه نگهداری میشود و با چه تناوب و تعریفی میان سامانهها انتقال پیدا میکند.
مشاور مدیرعامل فنحاب open insurance را نمونهای از تلاشهای بینالمللی برای تعریف چنین چارچوبهایی دانست و گفت: در این الگو، شیوه و قواعد تبادل داده اهمیت دارد.
یکی از موانع اجرای این برنامه، به گفته امیرشکاری، قدیمیبودن بخشی از سامانههای صنعت و نگرانی از بروز اختلال در اتصال میان آنهاست.
وی گفت: مهندسان ممکن است نگران باشند که تغییر در سامانهها، ارتباطات موجود را مختل کند یا مشکلات تازهای به وجود آورد؛ اما این نگرانی قابل مدیریت است و برنامهریزی فنی برای اتصال سامانهها ضروری است.
شکاری با اشاره به تجربه یکپارچهسازی سامانههای بانک سپه گفت: این پروژه در بازهای ۱۱ماهه و با صرف زمان، هزینه و پیگیری انجام شده است.
مشاور مدیرعامل فنحاب این تجربه را نشانهای از امکان اجرای چنین فرایندی در صنعت بیمه دانست و گفت: اجرای کار در سامانههای جدیدتر میتواند سادهتر باشد و تحقق آن در سامانههای موجود به اراده و پیگیری نیاز دارد.
امیرشکاری همچنین بر لزوم تعریف و نگهداری کدهای یکتا در یک مرجع مشخص تأکید کرد و گفت: نگهداری دادههای مرجع در چند محل میتواند به اختلاف میان اطلاعات منجر شود و لازم است مرجعیت این دادهها روشن باشد.
به گفته وی، اگر قواعد اتصال میان سامانهها و مدیریت تبادل داده بهدرستی تعریف شود، بخشی از چالشهای یکپارچهسازی قابل حل خواهد بود.
مشاور مدیرعامل فنحاب یکپارچهسازی را اقدامی مقطعی یا یکشبه ندانست و بر تدوین برنامهای بلندمدت تأکید کرد و با اشاره به تجربه نقشهراههای بانکی در دهه ۱۳۸۰ گفت: پروژههای زیرساختی به استمرار نیاز دارند و نباید با تغییر مدیران متوقف شوند یا از نو تعریف شوند.
امیرشکاری همچنین تجربههای پیشین صنعت بیمه را یادآور شد و گفت: برای پیشبرد این مسیر باید برنامهای بلندمدت تدوین و بهطور پیوسته دنبال شود، نه اینکه اقدامات به بخشنامه محدود بماند.
وی با اشاره به تجربه تدوین استانداردهای بانکی و شکلگیری زیرساختهایی مانند ساتنا، نقش برنامهریزی و استفاده از مشاوران بینالمللی را در آن فرایند مطرح کرد و افزود: در دورهای برای توسعه برخی زیرساختهای بانکی از استانداردهای خارجی در حوزه خودپرداز و چک استفاده شد و امروز شاهد نتایج موفق آن هستیم.
امیرشکاری در پایان، شکلگیری سازوکاری پایدار با مشارکت بیمه مرکزی و شرکتهای بیمه را برای پیشبرد یکپارچهسازی دادهها ضروری دانست و گفت: این مسیر نیازمند کار گروهی است، مطالعه و اقتباس سنجیده از تجربههای بیرونی و تداوم پیگیری برنامهها، مستقل از تغییر مسئولان از الزامات اجرای این طرح است.
نظر شما چیست؟