روی خوش به ژاپنی‌های بدسابقه!

داستان حضور شرکت اینپکس ژاپن در صنعت نفت ایران به روزهایی بر‌می‌گردد که رئیس‌جمهور وقت ایران با هیئتی عالی‌رتبه به ژاپن سفر کرد و در آن سفر مقرر شد وزیر نفت کشور با این شرکت به توافق برسند.

به گزارش ریسک نیوز،روزنامه جوان طی گزارشی درباره واگذاری مجدد میدان نفتی آزادگان به شرکت‌های ژاپنی با وجود خلف وعده قبلی آن‌ها، نوشت: 18 سال پس از معامله «آزادگان» با ژاپنی‌ها در سفر رئیس‌جمهور وقت به توکیو، تاریخ باز هم تکرار شد و اهالی سرزمین آفتاب تابان، این بار به تهران آمدند و قول گرفتند تا یکی از بزرگ‌ترین میادین نفتی جهان را یک تنه توسعه دهند؛ قولی که 18 سال پیش دادند اما نماندند و رفتند.

داستان حضور شرکت اینپکس ژاپن در صنعت نفت ایران به روزهایی بر‌می‌گردد که رئیس‌جمهور وقت ایران با هیئتی عالی‌رتبه به ژاپن سفر کرد و در آن سفر مقرر شد وزیر نفت کشور با این شرکت به توافق برسند؛ وزیر نفت آن روزها وزیر نفت همین روزها بود و در نهایت «دستی» به نشانه توافق داده شد تا مهندسان ژاپنی در آینده‌ای نزدیک چمدان‌های خود را به سمت اهواز ببندند.آزادگان بر حسب قولی که به ژاپنی‌ها داده شده بود شش سال معطل جاری شدن قرارداد بود که سرانجام در سال 1382 قرارداد توسعه میدان امضا شد. آنها پس از چند سال مذاکره و تفاهم و توافق و قرارداد و تحقیق به ایران آمدند و کار خود را آغاز کردند؛ «آوانس سیاسی» که در خاک ژاپن به سرعت به ثبت رسید در خاک ایران با کندی غیرقابل باوری همراه شد. ژاپنی‌ها دست روی دست گذاشتند و ایرانی‌ها نیز فشاری برای آغاز کار وارد نکردند، این میدان نفتی هرچند با عراق مشترک بود اما به دلیل عدم ثبات سیاسی این کشور، آن سوی مرز تعطیل بود.با این وجود ژاپنی‌ها، گردش را به کار در ایران ترجیح دادند و بهانه‌ها را یکی پس از دیگری روی میز ایرانی‌ها قرار می‌دادند؛ از افزایش زمان حفر چاه‌های اکتشافی تا مین روبی سطح‌الارض که اختلافات را به اوج رساند. در دولت نهم این بهانه‌جویی‌ها به اوج خود رسید و اولتیماتوم وزارت نفت به این شرکت، با تحرکی اندک دفع می‌شد تا روزی که اینپکس از فشار آمریکا برای خروج از این میدان خبر داد و رسماً با ایرانی‌ها خداحافظی کرد ولی 10 درصد از سهم قرارداد خود را حفظ کرد.

در این شرایط جلسه‌ای اضطراری در شرکت ملی نفت برگزار شد تا تکلیف این پروژه مشخص شود؛ شرکت‌های ایرانی برنامه‌های خود را ارائه دادند که در نهایت مقرر شد شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب توسعه این میدان را بر عهده بگیرند…پیش‌بینی غلط در‌باره زمان نمکی شدن نفت استخراجی یکی دیگر از اشتباهات طرف ژاپنی بود؛ آنها پنج سال پس از تولید را زمان نمکی شدن نفت می‌دانستند در شرایطی که پس از تولید ۱۶ هزار بشکه مشخص شد از همان بدو راه‌اندازی نیاز به احداث واحد نمکزدایی است.

ضمن اینکه اشتباه محاسباتی قابل تأملی در طرح ژاپن بود به عنوان نمونه آنها اعلام کرده بودند در برخی از لایه‌ها به آب می‌خوریم در حالی که با حفاری افقی ۲۰ چاه دیگر در فاز دوم توسعه آزادگان مشخص شد همان لایه‌ها نفتی هستند…پایان سال ۸۸ مصادف بود با تولید ۵۶ هزار بشکه‌ای نفت از آزادگان که در کمتر از یک سال محقق شد آن هم با مبلغ کمتر از 300 میلیارد تومان، در حالی که ژاپنی‌ها برای تولید همین میزان 2 میلیارد دلار از ایرانی‌ها طلب کرده بودند! اشتباهات غلط و بسیار دور از واقعیات اینپکس که البته طبیعی هم بود با برآوردهای مالی بسیار بالا مصادف شد با تولید مطلوب و کم‌‌هزینه توسط شرکت‌های ایرانی.

نظر شما چیست؟