سن بالا، بلای جان کابینه روحانی

به گزارش ریسک نیوز،یکی از انتقادهای جدی به دولت یازدهم میانگین بالای سن وزرا و مسئولین دولت است. منتقدین بر این باورند که این سن بالا باعث کاهش بازدهی و کندی در انجام کارها شده است. از روز اولی که کابینه رییس جمهور تکمیل شد، مقایسه‌ های زیادی بین میانگین سنی وزرای این دولت و دولت‌های قبلی انجام می‌شد. یکی از سایت‌های خبری در مرداد ماه ۱۳۹۲ و هنگام معرفی کابینه روحانی به مجلس نوشت: «در مقایسه با کابینه‌های گذشته دولت‌ها، دولت روحانی پیرترین کابینه به شمار می رود. گفتنی است میانگین سنی کابینه‌های اول و دوم هاشمی ۴۱ و ۴۴ سال، کابینه اول و دوم خاتمی ۴۵ و ۴۷ سال و کابینه اول و دوم احمدی نژاد ۴۹ و ۵۰ سال بوده است و میانگین سنی وزرای معرفی شده توسط دکتر روحانی به مجلس شورای اسلامی ۵۸ سال است.»[۱]یکی از عوارض و مشکلات این سن بالا، وجود بیماری‌ها و مشکلات جسمی است که طی دو سال گذشته گریبانگیر مسئولین دولتی بوده است. در ادامه این مطلب، به بیماری‌های مهم مسئولین که منجر به بستری شدن آنان شده است، اشاره می‌کنیم. باید توجه داشت که این لیست فقط بیماری‌های مهم و آنهایی است که در رسانه‌ها اعلام شده است و ممکن است موارد دیگری وجود داشته باشد که علنی نشده باشد.

۱. جهانگیری و آنژیوگرافی قلب

اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس جمهور، شهریور ماه امسال در بیمارستان قلب شهید رجایی تهران بستری شد و مورد معاینات پزشکی و آنژیوگرافی قرار گرفت. پزشکان در این رابطه، مسئله حادی تشخیص نداده و به وی توصیه کردند که از حجم مشغله کاری خود در یکی دو روز آینده بکاهد.[۲]

در همین باره یکی از نشریات محلی با توجه به هم‌زمانی بیماری معاون اول رییس جمهور اقدام به انتشار کاریکاتوری از وی کرد که در حال بیماری و در بیمارستان در حال افتتاح پروژه‌های عمرانی هستند.

توضیح ضروری اینکه در کاریکاتور بالا «خوی» را باید «خَی» خواند که به معنای عرق بدن است.

۲. ظریف و کمردردی به خاطر یک تیتر

وزیر خارجه کشورمان یکی از اولین کسانی که در دوره مسئولیتش به بیماری کمردرد مبتلا شد. این بیماری را خود ظریف از طریق صفحه‌اش در یکی از شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد و درباره آن نوشت: «ساعت ۹ و نیم شب است و تازه از بیمارستان و مطب پزشک برگشته‌ام و توانسته‌ام قدری بنشینم تا این مطلب را برای شما بنویسم. امروز صبح، بعد از دیدن تیتر یک روزنامه، کمردرد و پادرد شدیدی گرفتم. حتی نمی توانستم راه بروم یا بنشینم. فکر کردم دیسک کمر و سیاتیک گرفته ام. فقط توانستم دو ملاقات خارجی را انجام دهم. بقیه برنامه ها را لغو کردم. …. ساعت ۵ بعدازظهر دفترم در وزارت امور خارجه را ترک کردم و به بیمارستان رفتم. خدا را شکر ام آر آی نشان داد که مشکل من بیشتر عصبی و اسپازم عضلانی است و با ورزش درست می شود.»