چرا ضریب نفوذ بیمه در ایران باید 9/ 1 درصد باشد؟ کشوری که گاز دارد، نفت دارد، پتروشیمی دارد، میعانات گازی دارد، کریدور شرق به غرب است، دریای خزر، دریای عمان، خلیج فارس و داراییهای بی شمار دارد، ضریب نفوذ بیمه در آن 9/ 1 درصد است ؟ ضریب نفوذ بیمه، عملکرد مدیران صنعت بیمه […]
چرا ضریب نفوذ بیمه در ایران باید 9/ 1 درصد باشد؟ کشوری که گاز دارد، نفت دارد، پتروشیمی دارد، میعانات گازی دارد، کریدور شرق به غرب است، دریای خزر، دریای عمان، خلیج فارس و داراییهای بی شمار دارد، ضریب نفوذ بیمه در آن 9/ 1 درصد است ؟ ضریب نفوذ بیمه، عملکرد مدیران صنعت بیمه را نشان میدهد. این ضریب نفوذ بیمه نشان میدهد که یکی از حلقههای توسعه یافتگی اقتصاد ما یعنی صنعت بیمه بیمار است.
علت آن هم میتواند مدیریت نادرست باشد، یا قوانین دست و پا گیر. بهعنوان مهندس نفت شاید تنها مدیری باشم که بتوانم پروژههای نفتی را تجزیه و تحلیل کنم، چون درسش را خواندهام اما آیا ما در صنعت بیمه کارشناسانی داریم که بتوانند ریسک چاههای نفتی، ریسک پالایشگاهها، ریسک گاز و… را شناسایی و مدیریت کنند؟ کمبود نیروی انسانی متخصص یعنی اینکه ما پشتوانهسازی در صنعت بیمه انجام ندادهایم.
یکی از شاخصهای اقتصاد مقاومتی نگاه به نیروهای جوان داخلی است. آیا ما در صنعت بیمه پشتوانهسازی مدیریتی انجام دادهایم؟ متاسفانه یک آییننامه مثل آییننامه 90 نوشته میشود که قرارداد ترکمنچای است.
البته یک بخشهایی از آن لازم است اما باید نگاه جدیدی را در مدیریتهای صنعت بیمه در بخشهای مختلف، چه کلان، چه لایههای میانی و چه لایههای ستادیمان برنامهریزی کنیم وبه جوانان میدان دهیم. توسعه بازار فرهنگسازی میخواهد و این فرهنگسازی هم باید از من بیمه گر شروع شود. من شرکت بیمه از خودم باید شروع کنم چون واقعیت این است که متولی توسعه و گسترش فرهنگ بیمه، ما متاسفانه یا نداریم، یا اگر داریم به وظایف خودشان عمل نمیکنند.در پساتحریم فرصتی مهیا است که ما در مقوله بیمههای نفت و گاز و پتروشیمی و میعانات گازی به جای اینکه میلیونها دلار را از کشور خارج کنیم خودمان این حق بیمهها را بین شرکتهای بیمه پخش کنیم. برویم دنبال تقسیم ریسکهای بزرگ.
نکته دوم واقعا جای بیمههای اعتباری در کشور ما خالی است! ما برای بیمههای اعتباری کاری نکردیم. درمورد بیمههای اعتباری بحث کنیم، بازار خوبی است. اما ما چه کردیم برای پوشش اعتبارات ؟ تا یک ریسک اعتباری به سمت بیمهگران میآید، میگویند «اگر قسطش را نداد چی؟ اگر ورشکست شد چی؟» تا کی با ترس از تجربه گذشته میخواهیم دور ریسکهای جدید را خط بکشیم ؟
ما بیمهگر هستیم و برای شناسایی ریسک و مدیریت آن و تعیین نرخ و شرایط آن ابزار داریم. هرچیزی قابلیت بیمه شدن را دارد به شرط نرخ و شرایط خاص خود. در دوره پساتحریم فرصت خوبی است برای گرفتن تکنولوژی خدمات بیمهای از کشورهای اروپایی. آموزشهای مدرن در هر 4 حوزه مالی و سرمایهگذاری، منابع انسانی و پشتیبانی، آیتی و فناوری اطلاعات فنی و بازاریابی و فروش. ما میتوانیم از آموزشهای کشورهای خارجی استفاده کنیم. بیایند به مدیران ما آموزش دهند و اما نکته بعدی این است که ما میتوانیم در پساتحریم شریکهای تجاری خوبی انتخاب کنیم. یکی از مشکلات ما مسائل مالی شرکتهای بیمه است.
مجید صفدری
مدیرعامل بیمه «ما»
منبع:دنیای اقتصاد
دیدگاه شما چیست؟