چگونه سندیکای بیمه گران می­ تواند از بار نهاد نظارتی بکاهد؟/ اکنون سندیکا نيازمند بازسازي دوباره خويش است

به گزارش ریسک نیوز،با احیاء سندیکای بیمه گران ایران در سال 83 ،  چهار دبیر کل هدایت این تشکل صنفی را در اختیار گرفته اند و انطور که کارنامه عملکردی سندیکا طی این سالها نشان می دهد همچنان ظرفیت های پنهانی دارد که هنوز به دلیل ساختار ناکارآمد و فقدان برنامه منسجم عملیاتی بی استفاده مانده است.

انتخاب محمد علیپور به عنوان پنجمین دبیر کل سندیکا پس از احیاء فرصتی است تا این نهاد مستقل بتواند ظرفیت های خود را نشان دهد و  با اعتماد‌سازی و مسوولیت پذیری، بهترین مرجع برای تحلیل موقعیت و وضعیت صنعت بیمه   و پیگیری سیاست‌های مناسب برای این بازار مالی باشد.

اما شکوفایی ظرفیت های سندیکا در گرو پیاده سازی برنامه ای  است که  ضمن پوشش منافع کلیه ذینفعان  و  شکل گیری تعامل سازنده با نهاد نظارتی بیمه ای و سایر نهاد های بالادستی با شرایط حاضر صنعت بیمه انطباق داشته  و از قابلیت اجرا برخودار باشد.

سارا حقیقی وند ، نماینده اتاق ایران درکمیسیون تخصصی شورای عالی بیمه ، طی گفتگویی با خبرنگار ریسک نیوز به تشریح راهبردهای پیشنهادی برای سندیکا پرداخته است.

وی که از جمله کاندیدا های جوان دبیر کلی سندیکا در دوره اخیر نیز بشمار می رود علاوه بر نماینده اتاق ایران درکمیسیون تخصصی شورای عالی بیمه ، تجربه مشاوره دبیر کل سندیکا در امور تشکل ها و همکاری های بین المللی ، مشاور مدیر عامل بیمه رازی و اجرای پروژه موفق رتبه بندی اعتباری شرکت بیمه رازی و دبیر اجرایی کمیسیون تخصصی اصل 44 و محیط کسب و کار را در کارنامه کاری خود ثبت کرده است.

گفتگوی مشروح ریسک نیوز با وی از پی می آید:

خانم حقیقی وند با توجه به انتخاب دبیر کل سندیکا به نظر می رسد پیشنهاد راهکاری عملیاتی بتواند در توسعه فعالیتهای این واحد صنفی اثر گذار باشد به نظر شما ایا ساختار سازمانی سندیکا نیاز به دگرگونی دارد؟

به نظر من ساختار سازماني سنديكا مي بايست طراحي و تدوين شود و تقسيم وظايف و تعيين حدود اختيارات به گونه اي شفاف صورت گيرد، به طوريكه هر يك از كاركنان مسئوليت ها و حيطه اختيارات خود را به روشني بدانند. در عين حال به نظر مي رسد سنديكاي بيمه گران ايران در برهه اي از زمان قرار دارد كه نيازمند بازبيني و بازسازي دوباره خويش است. در چنين وضعيتي نياز است كه با نگاهي نقادانه به درون، نقاط قوت و ضعف خود را شناسايي كرده و با ارزيابي واقع گرايانه از محيط بيروني به درك صحيحي از فرصت ها و تهديدهاي بيروني، دست يابد. نتيجه چنين ارزيابي محيط دروني و بيروني، جانمايه ي برنامه ريزي هاي آتي سنديكا، ميتواند باشد.

بحث فقدان صدای واحد از انتقاداتی است که همواره بر صنعت بیمه وارد بوده سندیکا در ایجاد این صدای واحد کلیه ذینفعان چگونه می تواند عمل کند؟

سنديكاي بيمه گران ايران از اقتدار كافي براي اين امر برخوردار است و ميتواند به عنوان مرجع و مامني براي ساير تشكلهاي بيمه اي باشد. به اعتقاد من در قالب نشست هايي نتيجه گرا با هدف مشخص و برنامه ريزي، مابين سنديكا و في المثل انجمن ارزيابان خسارت بيمه اي يا انجمن هاي متولي شبكه فروش ميتوان در خصوص برخي موضوعاتي كه اختلاف نظر وجود دارد، به راه حل هاي مناسب دست يافت و در نهايت اجماعي را مابين ذينفعان متعدد صنعت بيمه رقم زد، يعني انچه كه شما از ان به عنوان صداي واحد صنعت بيمه ياد مي كنيد.

پیش نیاز نوآوری در ارتباط و تعامل صحیح با واحد ها و نهادهای مختلف از جمله  اتاق های بازرگانی انجام می شود به نظر می رسد در این زمینه سندیکا تا کنون فعال عمل نکرده به اعتقاد جنابعالی در این زمینه چه راهبردهایی می تواند اتخاذ گردد ؟

– اتاق هاي بازرگاني ظرفيت بي بديلي براي ارائه به صنايع مختلف دارند، نظير راه هايي كه براي چانه زني بخش خصوصي  با قواي سه گانه بر سر بهبود قوانين و مقررات در قالب دبيرخانه ماده ٧٦ و شوراي گفتگوي دولت و بخش خصوصي گشوده اند، وقتي موضوعي داريد كه از جنس موضوعاتي است كه در صنايع ديگر هم مطرح است مثل ماليات و يا تامين اجتماعي، اين موضوع حتما در اتاق قابل طرح است.

به غیر از این امکان استفاده از ظرفیت­های اتاق بازرگانی برای هر صنعت خاص نیز وجود دارد، اما حضور صنعت بیمه در اتاق بازرگانی حضوری یکپارچه و منسجم نبوده است.

باید توجه داشت اتاق­های بازرگانی مهمند زیرا به واسطه حضور نمایندگان خود به عنوان عضو رسمی در بسیاری از مجامع و شوراهای عالی تصمیم ­گیری نظیر شورای عالی پول و اعتبار، شورای اقتصاد، شورای عالی بیمه، هیئت سرمایه­ گذاری خارجی، شورای عالی نظارت بر اجرای سیاستهای کلی اصل چهل و چهارم (44) قانون اساسی، شورای رقابت، می ­توانند  بر سیاست­های اقتصادی تاثیر­گذار بوده و و در روند تدوین قوانین ومقررات نقش موثری ایفا نمایند. این یعنی خیلی از مسایل که از جنس بیمه نیستند اما بر سرنوشت شرکت­های بیمه تاثیرگذارند، از این مجرا قابل پیگیری است.

ظرفیت کمیته ایرانی اتاق بازرگانی بین­ الملل و اتاق­های مشترک را هم نباید نادیده گرفت. تجربه­ های اخیر نشان داده است تلاش شرکت­ها در حضور مستقیم در بازارهای خارجی نظیر عراق، افغانستان و امثالهم تجربه چندان موفقی نبوده است. در حالیکه سندیکا می تواند با استفاده از این ظرفیت ها گام­های مثبتی در جهت شبکه­ سازی و فراهم آوردن بستر مقرراتی مناسب برای حضور بهینه اعضا، فراهم آورد.

به زعم بسیاری بیمه مرکزی تا کنون تلاش کرده کم کاری های سندیکا را جبران کند این د رحالی است که سندیکا به عنوان یک تشکل صنفی در بسیاری موارد می تواند بار نهاد نظارتی را را بکاهد به طور مثال سندیکا می تواند مرجع مناسبی برای شناخت بیشتر خارجی ها از شرکتهای بیمه و صنعت بیمه ایران باشد .

فکر می کنم در حال حاضر بیمه مرکزی بعضا کارهایی را انجام داده است که ذاتا یک سندیکای بیمه­ گران توانمند می­ بایست انجام دهد و سندیکا می­ تواند از بار نهاد نظارتی بکاهد. من معتقدم این یک تشکل خوب و قوی در حوزه بیمه است که وقتی شرکت­های خارجی تصمیم به گردآوری اطلاعات در خصوص بازار بیمه ایران را دارند، باید مورد مراجعه قرار گیرد و بتواند اطلاعات اعضای خود، توضیحاتی در خصوص قوانین و مقررات بیمه­ ای و در کل تصویر درستی از بازار را ارائه کند.   

در خصوص فعالیت­های بین­ المللی باید بگویم بی شک حضور در مجامع بین­ المللی موجب اعتبار بیش از پیش صنعت بیمه کشور و سندیکای بیمه­ گران ایران در عرصه بین ­الملل خواهد بود. فراهم آوردن امکان باز آموزی دانش فنی از دست رفته در دوران تحریم، روزآمدی و اطلاع از جدیدترین استانداردهای بین ­المللی، استفاده از آمارهای بین­ المللی که در غیر این صورت دستیابی به آنها برای ما ممکن نیست، شناسایی بیمه­ نامه ­های جدید و دستیابی به کلوزهای استاندارد مرسوم، امکان مراجعه به کمیته­ ی حقوقی تشکل­های تخصصی بین­ المللی در تفسیر حقوقی دقیق لغات و کلوزهای بیمه‌ای محل تردید، استفاده از راهنماها در بخش جلوگیری از خسارت جهت ارائه مشورت به بیمه­ گزاران، و امکان الگوبرداری از تجربیات موفق سایر کشورها، حداقل مزایایی هستند که برای اعضای سندیکا از تعاملات بین ­المللی و  عضویت آن در تشکل­های همتای بین­ المللی، می­ توان متصور بود.

از مواردی که همیشه سندیکای بیمه گران می توانسته وارد عمل شود بحث تربیت و اموزش نیروهای و پرورش نخبگان است به اعتقاد شما در این زمینه از چه مسیرهای بهینه ای می تواند وارد عمل شود؟

در خصوص تقویت بدنه کارشناسی صنعت بیمه، به نظر من نه تنها این موضوع در اساسنامه سندیکای بیمه ­گران ایران ذکر شده، بلکه از اولویت­های امروز صنعت بیمه است. ترکیبی از آموزش­های فنی و مدیریتی به اعتقاد من لازم است. ما به مدیرانی احتیاج داریم که هم آنقدر فنی باشند که جزئیات مهم رشته بیمه ­ای خود را بدانند و هم آنقدر مهارت مدیریتی داشته باشند که در جزئیات غرق نشوند و قادر به دیدن تصویر کلان باشند. این امر به شکل­های مختلفی قابل تحقق است اما من فکر میکنم سندیکا نباید مستقیم در آموزش وارد شود بلکه باید با نظارت دقیق آن را برون سپاری کند تا خدمتی ارزنده به صنعت بیمه ارائه کند.

در خصوص نحوه تعامل سندیکا با بیمه مرکزی هم توضیح بدهید به نظر شما این تعامل به چه صورتی می تواند  شکل بگیرد که در مسیر رشد و توسعه صنعت بیمه باشد؟

در خصوص تعامل با بیمه مرکزی من همیشه اعتقاد دارم که موضع سندیکا می بایست موضع تعامل سازنده و گفتگوی هم ­افزا باشد. در این حالت است که همه منتفع می­شوند، ما همه بر یک کشتی سواریم، اگر چه نقش­­های متفاوتی داریم. نکته مهم دیگر شیوه تعامل و رایزنی­های ما است، فکر میکنم رایزنی ها زمانی از گله و شکایت و یا گفتگو­های بی حاصل فاصل می­گیرند که مبتنی بر شواهد و مستندات باشند. این شیوه نه تنها در رابطه با بیمه مرکزی بلکه در رابطه با قوای سه­ گانه نیز می­تواند نتیجه بخش باشد و در دراز مدت اعتبار بیرونی سندیکا و جایگاه آن را ارتقا دهد.