۲ استراتژی احمدی نژاد برای بازگشت به عرصه سیاسی ایران

به گزارش ریسک نیوز به نقل از عصرایران،احمدی نژاد می‌خواهد این روزها شانه به شانه  هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی در صدر اخبار و رسانه‌ها باشد. او نمی‌خواهد به همین سادگی‌ها به فراموشی سپرده شود. گر چه خود رئیس جمهور سابق ایران می‌گوید علاقه‌ای به بازگشت به فضای سیاسی کشور ندارد اما با شناختی که طی 8 سال گذشته از او پیدا کرده‌ایم این سخن را به حساب یک «تعارف سیاسی» می‌گذاریم و نمی‌توانیم باور کنیم که احمدی نژاد به همین سادگی از قدرت دست بکشد.

بررسی رفتار سیاسی او طی ماه‌های اخیر به ویژه بعد از 22 بهمن سال 93 حکایت از برنامه ریزی وی برای حضور در صحنه سیاسی ایران دارد. احمدی نژاد از دو روش مختلف برای تنفس سیاسی خود استفاده می‌کند.

او در اولین گام استراتژی بازگشت به گذشته را در دستور کار خود قرار داده و سفر به شهرهای مذهبی را در دستور کار خود قرار داده است. سفرهایی که بدون مشایی و با حضور نیروهای مذهبی همچون الهام و میرتاج الدینی برگزار می‌شود.

احمدی نژاد بعد از پایان دوران ریاست جمهوری‌اش به خوبی پی به این معنا برد که طرفداران و دوستان سابقش در جریان‌های سیاسی، احمدی نژاد دولت دهم را دوست ندارند و احمدی نژاد ۸۴ و قبل از آن را دوست دارند .آنها سیاستمداری را دوست دارند که کاپشن می‌پوشید، کفش‌های ساده به پا می کرد دم از انقلاب و اسلام می‌زد. طرفداران احمدی نژاد ۸۴، او را با مشایی، بقایی و تفکر "ایران ستایی" دوست ندارند و حاضر نیستند این تفکرها را تحمل کنند.

احمدی نژاد در اولین گام، فاصله معناداری را با مشایی ایجاد کرد. شاید بسیاری جدایی « محمود از اسفندیار» را باور نکنند و بگویند این دو نه در جلوت بلکه در خلوت باهم رابطه دارند و همچنان همچون مولانا و شمس هستند. اما باید پذیرفت که احمدی نژاد در ظاهر هم که شده است از مشایی فاصله گرفته تا از این طریق بتواند نظر مساعد کسانی که مشایی را عامل جدایی او از شماری ازنیروهای اولیه حامی خود  می‌دانند، را به دست آورد.