در مراسم تودیع و معارفه مدیرعامل بیمه ایران نه وزیر و نه رئیس کل بیمه مرکزی حضور نیافتند ، این عدم حضور از جهات مختلف قابل تامل است.
1- وزیری که تنها 7 روز پیش یعنی در تاریخ 14 شهریور گفته بود:« بیمه ایران درمسیر درستی حرکت می کند و اقدامات موثری نسبت به گذشته دراین مجموعه صورت گرفته است» یک هفته بعد، امضا بر حکمی می نشاند که خلع مدیر عامل این شرکت را رقم می زند، شاید وزیر برای خود توجیهاتی را مطرح کند اما آیا به این سوال پاسخ می دهد که چرا باید شاهد این رفتار تناقض امیز باشد؟اگر چه که به لحاظ بستر های قانونی و حقوقی مسوولیت های متعارضی برای وزیر تعریف شده اما بدون شک حواشی به این رفتارهای متعارض دامن می زند.
2- وزیر حکمی را امضا می کند اما به اعتراض در مراسم تودیع و معارفه شرکت نمی کند. سوال این است مسئولیت امضای وزیر بر عهده کیست. این که وزیر اقتصاد تحت چه شرایطی تن به امضای یک حکم داده است به عهده خود وی است؛ اما وقتی به هر دلیل حکمی را امضا کرد لاجرم باید مسئولیت جابجایی را بپذیرد.
3- بسیار شنیده ایم دوران 18 ماهه مدیریت امرالهی بر بیمه ایران دوران زیان دهی بود. سوال این است مگر شرکتهای دیگر در دوسال رکودی گذشته سود ده بودند؟ از سوی دیگر مگر امرالهی تازه وارد به بیمه بود که وزیر نتواند سوابق وی را بررسی کند. چه شد که به یکباره مدیر منتخب به مدیر مغضوب تبدیل شد و در راهروهای هر نهاد بیمه ای و وزارت اقتصاد زمزمه برکناری وی شنیده می شد؟ آیا وزیر نباید مسوولیت انتخاب هایش را بپذیرد؟
4- از همه اینها گذشته هیچ به این فکر کرده ایم که به چه چیز روی ترش کرده ایم؟ آیا بر شرکتی رخ در هم کشیده ایم که بیش از 18 میلیون و 420 هزار بیمه نامه به قیمت نزدیک 84 هزار میلیارد ریال صادر کرده است و نزدیک 40 درصد بازار را در اختیار دارد؟ آیا کسی به مسئولیت پذیری 18.5 میلیون بیمه نامه صادره فکر کرده است؟ آیا کسی فکر کرده است که بیمه ایران ثروت ملی است و یک یک ایرانیان سهامدار آن هستند و وزیر و رئیس کل بیمه مرکزی به عنوان امانت دار ، وظایفی بر عهده دارند که فراتر از حواشی رایج صنعت بیمه است؟
5-آیا هیچ به اخلاق حرفه ای فکر کرده ایم؟ آیا زمانی که به هر دلیل قرار شد کسی از مقامی خلع شود باید نمایشی برای تخریب فرد راه بیندازیم. هیچ فکر کرده ایم در جامعه ای که سطح اخلاق به این درجه تنزل می کند فردای روزی ممکن هست همین گونه با اعتبار ما بازی شود؟ آیا در چنین محیطی که اخلاق حرفه ای به شدت تنزل کرده ، باید انتظار ثبات مدیریت داشت؟
بدون شک چنین سیستمی طبعا دارای ریسک سیستمی بسیار بالا بوده و بر ورطه روزمرگی فرو خواهد غلطید. باید خدا را شکر کنیم که بیمه ایران به مدد گستردگی و پیشینه ای که دارد و دولتی بودن به زنده بودن ادامه می دهد ، خسته و از نفس افتاده هر دم منتظر است تا جایی زمین بنشیند و نفس های شماره افتاده خود را دمی تازه کند. آیا هیچ یک از ما پاسخ گوی چنین وضعیتی هستیم؟
6- نباید وظیفه از دوش بنهیم و دیگری را مقصر جلوه دهیم. همیشه از مدیریت تغییر صحیت می کنیم اما در نقطه حرکت اولین فردی که از تغییر شانه خالی می کند و به وضع موجود تن می دهد ما هستیم. طبیعی است در این میان وزیر بیشترین بار مسئولیت را بر عهده داشته اما می بینیم که اولین کسی است که بر وظایف خویش شانه خالی می کند .
توضیح:بر اساس شنیده ها ،مجددا معارفه دیگری در انتهای این هفته با حضور وزیر اقتصاد در و زارت اقتصاد برگزار می شود.
نظر شما چیست؟