بیت کوین تاییدیه گرفت

به گزارش ریسک نیوزازاخبار پولی مالی, کمیسیون ناظر بر فعالیتهای بازار بورس در ایالات متحده آمریکا بیت کوین، پول مجازی را به عنوان یک کالا مانند نفت خام و یا گندم به شمار آورده است. این برای اولین بار است که این نهاد درباره وضعیت پول مجازی تصمیم گیری می کند.
لازم به ذکر است که کمیسیون مزبور دارای صلاحیت نظارت بر معاملات و تبادلات با پول مجازی است.

گفتنی است : برخلاف سایر واحدهای پولی مانند دلار و یا یورو، بیت کوین دارای پشتوانه در بانکهای مرکزی نیست و تنها بر روی اینترنت مبادله می شود.

بیت کوین یک شبکه توافقی است که یک سیستم پرداخت جدید و یک نوع پول کاملاً یجیتال را بوجود آورده است. این اولین شبکه پرداخت نقطه به نقطه تمرکز زدایی شده است که توسط کاربرانش بدون هیچگونه اختیار مرکزی و یا واسطه ای، نیرومند شده است. از نقطه نظر یک کاربر، بیت کوین بسیار شبیه پول نقد اینترنتی است. بیت کوین همچنین می تواند به عنوان مهمترین سیستم دفترداری با سه ورودی موجود بشمار آید.

بیت کوین اولین پیاده سازی یک مفهوم به نام "ارز سری" است که اولین بار در سال 1998 توسط وِی دای در فهرست ایمیل سایفرپانک ها، توصیف شده بود و بیان میکرد که این مفهوم، نوع جدیدی از پول است که برای کنترل تولید و تراکنشهای روی آن، بجای یک مرجع مرکزی، از رمزنگاری استفاده شده است. مشخصات اولین بیت کوین و اثبات مفهوم در سال 2009 توسط ساتوشی ناکاموتو در یک فهرست ایمیل رمزنگاری شده منتشر گردید. ساتوشی بدون آنکه چیز زیادی از خودش فاش سازد، پروژه را به اواخر سال 2010 موکول کرد. از آن موقع این جامعه بطور نمایی با توسعه دهندگان بسیاری که روی بیت کوین کار می کنند، رشد کرده است.

بیت کوین چیست و چگونه کار می کند؟

بیت کوین یک پول دیجیتال و سیستم پرداخت با کارکردهایی مشابه «پول بی پشتوانه» یا همان پول حکومتی است که بر پایه شبکه همتا به همتا، امضای دیجیتال و اثبات دانایی صفر است و به کاربران امکان می‌دهد که بدون هیچ واسطه‌ای انتقال پول غیرقابل بازگشت انجام دهند. گره‌های شبکه هر معامله را در شبکه اعلام می‌کنند که پس از تأیید در یک سیستم اثبات کار، در یک تاریخچه عمومی به نام Blockchain ذخیره می‌شود. بیت کوین در سال ۲۰۰۹ مبتنی بر عقایدی که ساتوشی ناکاموتو در مقاله‌ای[۱] منتشر کرد پایه‌گذاری شد.

هر کاربر می تواند با نصب یک کیف پول بیت کوینی روی کامپیوتر یا گوشی تلفن همراه  اولین آدرس بیت کوینی فعال خود را ایجاد نماید و به وسیله آن دریافت و پرداخت انجام دهد ؛ این سیستم بسیار شبیه به طرز کار ایمیل است جز آنکه آدرسهای بیت کوینی فقط باید یکبار استفاده شوند.

زنجیره ی بلاک یک دفتر کل عمومی به اشتراک گذاشته شده است که کل شبکه بیت کوین بر آن متکی است. تمام تراکنشهای تائید شده در زنجیره بلاک گنجانده می شوند. به این ترتیب، کیف پولهای بیت کوینی می توانند ترازهای قابل خرج را محاسبه کرده و تراکنشهای جدید به شکل بیت کوینهای قابل خرج که عملاً متعلق به خرج کننده هستند، تائید شوند. یکپارچگی و ترتیب زمانی زنجیره بلاک از طریق رمزنگاری اعمال می شود.

کلید های خصوصی یک تراکنش انتقال ارزش بین کیفهای پول بیت کوینی است که در زنجیره بلاک گنجانده می شود. کیفهای پول بیت کوینی یک قطعه داده ی محرمانه به نام کلید خصوصی یا سید را در خود نگه می دارد که در امضای تراکنشها بکار می رود و یک مدرک ریاضی انجام کار دال بر اینکه این تراکنشها از جانب صاحب کیف آمده اند، بوجود می آورد. این امضا همچنین از اینکه کسی بتواند تراکنش را پس از صدور آن، تغییر دهد جلوگیری می کند. تمامی تراکنشها بین کاربران منتشر شده و معمولاً طی 10 دقیقه ی پس از آن، شبکه کار تائید تراکنش را طی فرآیندی به نام استخراج شروع می کند.

استخراج یک سیستم اجماع توزیع شده است که برای تائید تراکنش های در حال انتظار، از راه گنجاندن آنها در زنجیره بلاک، بکار می رود. استخراج، یک ترتیب زمانی را به یک زنجیره بلاک اعمال می کند، از بیطرف بودن شبکه محافظت می کند و اجازه می دهد کامپیوترهای مختلف با هم در مورد وضعیت سیستم به توافق برسند. تراکنش ها برای اینکه تائید شوند، باید در یک بلاک که طبق قوانین بسیار سختگیرانه ای رمزنگاری شده، دسته بندی شوند و به تائید شبکه برسند. این قوانین از اصلاح بلاک های قبلی جلوگیری می کند چرا که با اینکار، بلاکهای بعدی باطل خواهند شد. استخراج، همچنین چیزی شبیه به یک بخت آزمایی رقابتی را ایجاد می کند تا کسی نتواند بسادگی به زنجیره بلاک، بلاکهای جدید اضافه کند. به این ترتیب، هیچکس نخواهد توانست آنچه را که به زنجیره بلاک وارد شده، کنترل کند و یا بخشهایی از زنجیره بلاک را طوری عوض کند که پول های خرج شده ی خود را برگرداند.