حدادعادل این روزها ناخرسندیاش را از ترکیب مجلس دهم پنهان نمیکند، اما در مقابل هم نمیخواهد آشکارا از تمایلش برای ریاست لاریجانی حرفی بزند.
به گزارش ریسک نیوز به نقل از ایسنا،حمایت زیرپوستی حداد عادل از لاریجانی
حداد عادل در لفافه به حمایت از علی لاریجانی میپردازد. در نقطه پایان مجلسی که آغازش برای او رقابت با همین علی لاریجانی بود. حدادعادل این روزها ناخرسندیاش را از ترکیب مجلس دهم پنهان نمیکند، اما در مقابل هم نمیخواهد آشکارا از تمایلش برای ریاست لاریجانی حرفی بزند. ریاستی که بیشتر برای او و همفکرانش تنها گزینه باقی مانده است نه یک اتفاق مطلوب. او که این هفتههای اخیر با طرح موضوع دخالت دولت در انتخابات مجلس خبرساز شده، دیروز برای آخرین بار پشت تریبون مجلس رفت و درباره گرفتار شدن مجلس دهم به «سرنوشت مجلس ششم» هشدار داد.
هشدار او نشانه آن بود که نگران ترکیب مجلسی است که چندان آن را همسو نمیبیند. چرا که او همزمان در گفتوگو با خبرگزاری ایسنا هم درباره داوری نسبت به نتیجه انتخابات تهران با کنایههایی دیگر، پیروزی اصلاحطلبان را به موضوع برجام ربط میدهد. البته با این منطق که «مردم گرفتار ترجیح دادند فعلا به آنهایی که جانب امیدواری را تقویت میکنند رای دهند.»
نطق نهایی؛ هشدار به اصلاحطلبان
نطق وداع حدادعادل با ١٦ سال نمایندگی مجلس، نطق پیروزمندانهای نبود. اما او در موضع یک «شکست خورده» هم صحبت نکرد. رییس فراکسیون اصولگرایان دیروز در نطق میان دستور خود باز هم سراغ اتفاقات سال ٨٨ رفت و گفت: «شگفتا که ما در ایران با حضراتی روبهرو هستیم که هرگاه نتیجه انتخابات را به نفع خود بدانند دم از سالم بودن انتخابات میزنند اما هر گاه نتیجه به نفع آنها نباشد مدعی تقلب میشوند. » یادآوری حوادث سال ٨٨ اما توسط حدادعادل با تفسیر خاص او از موضوع برجام و پیوند دادنش به انتخابات مجلس دهم ادامه یافت.
جایی که او تاکید کرد: « دولت و اصلاحطلبان با شعار امید وارد انتخابات مجلس دهم شدند و مقصود آنها از امید، گشایشهای اقتصادی و معیشتی حاصل از برجام بود. دولت هم برجام را از اول نوعی معامله «برد ـ برد» میدانست. مقصود از برد ایران روشن بود و رفع تحریمهای ظالمانه و احقاق حقوق ملت ایران بود، اما درباره مقصود امریکاییها از برد مورد نظر آنها چندان حرفی زده نشد. این روزها که ایران به تعهدات خود در برجام عمل کرده با رفتار امریکاییها و با خلف وعدهها و تحریمهای جدید آنها به تدریج معلوم میشود که منظور آنها از «برد» چه بوده است.»
او که برجام را «پل نفوذ و ورود و دخالت امریکا در امور ایران» ارزیابی کرد در ادامه نطقش سراغ اقتصاد رفت. جایی که با بیان اینکه «در برجام هر کس به امریکاییها اعتماد کرده و امید بسته باشد، ناامید خواهد شد»، افزود: «راه رفع مشکلات اقتصادی، اقتصاد مقاومتی است که همه باید برای تحقق آن همت کنند. »
او اما در میانه نطق خود از نگرانیهایش در قبال مجلسی غیر همسو برای دوره دهم هم رونمایی کرد و با بیان اینکه «اصلاحطلبان در مجلس دهم، اگر بخواهند به جای حل مشکلات و رفع گرفتاریهای مردم، به حاشیهسازیهای سیاسی بپردازند و فضای مجلس را مانند مجلس ششم به فضای جنجال و جدال لفظی و رسانهای مبدل کنند، مردم امیدوار را ناامید خواهند کرد»، گفت: «اگر بخواهند با حفظ عزت ملت و استقلال جمهوری اسلامی ایران برای حل مشکلات مردم راهحلهای منطقی پیدا کنند مطمئن باشند که از حمایت اصولگرایان برخوردار خواهند شد.
آنجا که تلاش واقعبینانه برای خدمت به مردم و حل مشکلات کشور مطرح باشد، خط کشیها و مرزبندیهای جناحی رنگ میبازد. » وی با اشاره به اینکه مجلس دهم باید برای راهاندازی واحدهای تولیدی تعطیل شده و اصلاح نظام بانکی و مبارزه با قاچاق کالا و مقابله با فساد اقتصادی و جلوگیری از پرداخت حقوقهای هفتاد، هشتاد میلیون تومانی به مدیران دولتی و مقابله با آسیبهای اجتماعی نظیر اعتیاد و لجامگسیختگی اعتقادی و اخلاقی فضای مجازی اقدام و عمل کند، اضافه کرد: «چنین رویکردی میتواند اصولگرا و اصلاحطلب را دوشادوش یکدیگر در مجلس دهم در خدمت ملت قرار دهد. اگر دولت همچنین عزم و ارادهای داشته باشد هماهنگی دولت و مجلس به سود کشور خواهد بود.»
حمایت از رقیب پارلمانی در لفافه
او اما حرفهای صریحتر خود را دیروز در گفتوگویی با خبرگزاری ایسنا مطرح کرد. جایی که تاکید داشت مجلس دهم تکرار مجلس ششم نخواهد بود. حدادعادل در قسمتهای اول مصاحبه دیروز خود توضیح جالبی درباره دلایل شکست اصولگرایان در تهران دارد. توضیحی که از دل آن میتوان پیشبینی موقت بودن حضور اصلاحطلبان در مجلس و پیروزی سیاسی آنها را بیرون آورد. رییس فراکسیون اصولگرایان درباره نتایج انتخابات تهران میگوید: «این پدیده تک علتی نیست و علتهای متعددی دارد. یک دلیل آن است که ما در قضیه برجام بیشتر نگران نقض عهد و عهدشکنی امریکاییها بودیم و دولتیها در مقابل، بیشتر امید میدادند.
در این بین مردم گرفتار ترجیح دادند فعلا به آنهایی که جانب امیدواری را تقویت میکنند رای دهند. اکنون نیز ما امیدواریم که مشکلات مردم حل شود اما هر چه زمان میگذرد رفتار امریکاییها ثابت میکند حق با آنهایی است که نگران بودند. » کنار هم قرار دادن این استدلال با سخنان او در رابطه با برجام در نطق میاندستورش که برجام را به کام امریکاییها ارزیابی کرده بود معنایی جز این ندارد که از نظر وی و همفکرانش مسیر برجام جز رسیدن به بنبست پایان دیگری ندارد و این پایان نیز چیزی جز شکست اصلاحطلبان و اعتدالیون نخواهد بود.
اما مهمتر از اینها پیشبینی او درباره معادلات سیاسی مجلس دهم است. جایی که پیش از هر چیز بحث ترکیب این مجلس مطرح است. حدادعادل معتقد است: «بنده حدس میزنم اکثریت مجلس آینده در دست نمایندگان اصولگرا باشد البته در حال حاضر نمیتوانم دقیقا رفتار مجلس دهم را پیشبینی کنم اما در شرایط فعلی چندان نگران وضع مجلس آینده نیستم همانطور که قبلا گفتم این مجلس را تکرار مجلس ششم نمیدانم. » او بار اول درباره پیشبینی انتخابات ریاست مجلس اینگونه پاسخ میدهد: «به نظرم نباید اصرار برای پیشبینی موضوعی داشت که برای فهمیدن نتیجه آن میتوان چند روز صبر کرد. »
او که در این قسمت اشاره مستقیم به هیچ نام و نشانی نمیکند در پاسخ به این پرسش که «آیا پیشبینی شما ریاست آقای لاریجانی در مجلس دهم نیست»، میگوید: «به هر حال بنده فردی اصولگرا هستم و کسی در آن شک ندارد. پس بقیه موضوع روشن است. » حدادعادل بعد از ٨ سال رقابت با علی لاریجانی در درون جریان اصولگرا و مجالس هشتم و نهم از یک سو نمیخواهد در مجلس دهم یک اصلاحطلب را در راس پارلمان ببیند و از طرف دیگر چندان میلی ندارد تا مستقیما به نام علی لاریجانی اشاره داشته باشد. این هم شاید همان موضوعی باشد که دکتر حدادعادل میگوید «روشن» است.
یاران و همفکران او در مجلس هشتم و نهماکنون در آستانه شکلگیری مجلس جدید حول علی لاریجانی جمع شدهاند و به عبارتی رقیب سالهای اخیر را به رقیب دیرین ترجیح دادهاند. انتخابی که برای امثال دکترحدادعادل که همواره قصد داشتند در قامت رهبری سیاسی ظاهر شوند هم قدری تلخی دارد و هم ناگزیری. پس او ترجیح میدهد جز دادن آدرسی کلی درباره این موضوع صحبت مستقیمی نداشته باشد.
نظر شما چیست؟