نظر جالب معاون وزیر درباره «منبع آگاه»

رسانه های معتبر خارجی فقط وقتی این عبارت را به کار می برند که بیم جان منبع می رود و یا برای منافع او مخاطرات جدی دارد، اما در رسانه های ما عمده منابعی که نمی خواهند نامشان اعلام شود اساسا وجود خارجی ندارند!

تابناک: رسانه های معتبر خارجی فقط وقتی این عبارت را به کار می برند که بیم جان منبع می رود و یا برای منافع او مخاطرات جدی دارد، اما در رسانه های ما عمده منابعی که نمی خواهند نامشان اعلام شود اساسا وجود خارجی ندارند!
 
حسین انتظامی برخلاف بسیاری از مدیران مطبوعاتی و رسانه ای، همچنین برخی مسئولان کشور درباره «منبع آگاه» نظر کارشناسی و قابل تاملی دارد که اگر رسانه ها و بیشتر «مسئولان» کشور با آن همراه شوند شاید بساط برخی جریان های باج گیری و خط دهی و دلالی در عرصه رسانه ای برچیده و یا کمرنگ شود.

معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد که چند دوره نماینده مدیران مسئول در هیئت نظارت بر مطبوعات نیز بوده و هست، در کتاب «نقطه» مجموعه مقالات آموزشی – صنفی خود درباره روزنامه نگاری و مدیریت رسانه و در بخش «منبع آگاه» ضمن بر شمردن ظهور و بروز رسانه های حزبی در ایام حساسی همچون انتخابات به ترفند جالب «شنیده شده است، گفته می شود، یک مقام آگاه و…» اشاره کرده است.

در بخشی از این مقاله کتاب که انتشارات خبر امروز آن را روانه بازار نشر کرده و به چاپ  سوم رسیده، می خوانیم:

«عبارت «یک مقام آگاه که نخواست نامش فاش شود….» را احتمالا زیاد دیده اید. کاربرد گسترده این عبارت محصول همان شیوه هایی است که افراد سیاسی بی اطلاع از رسانه وقتی فرمان رسانه را به دست می گیرند، از آنجا که کاربردش را نمی دانند، بجا و بیجا استفاده می کنند.

رسانه های معتبر خارجی فقط وقتی این عبارت را به کار می برند که بیم جان منبع می رود و یا برای منافع او مخاطرات جدی دارد، در عین حال او نیز قبول می کند که در صورت لزوم در دادگاه شهادت دهد اما در رسانه های ما عمده منابعی که نمی خواهند نامشان اعلام شود اساسا وجود خارجی ندارند و چنین اخباری، نوشته افرادی است که باصطلاح می خواهند حال یکی را بگیرند!

مضافا آن که سیاستمداران و مدیران غربی اساسا برای چنین خبرهایی ارزشی قائل نیستند و لذا دستیاران رسانه ای آنها هم پرینت چنین خبرهایی را در کارتابل آنان قرار نمی دهند، یعنی چنین جریان سازی هایی به دلیل آن که «تقاضا» ندارد اساسا «عرضه» هم نمی شود. اما در این مُلک،‌ حکایت این خبر و سازندگان و باورکنندگان آنها شبیه حکایت ملانصرالدین است که می گفت فلان جا آش می دهند و سپس خودش هم باور می کرد و به همانجا می شتافت.»

نظر شما چیست؟